روز 16

سال‌هاست که امید افغان‌ها به وعده‌های بشری بسته شده و بارها این امیدها مثل شیشه شکسته‌اند. اما امیدی هست که مرگ هم آن را نمی‌تواند خاموش کند، چون بر قیام عیسی مسیح استوار است. این امید برخلاف وعده‌های انسانی، همیشگی و پایدار است.

این امید مثل بهاری است که بعد از زمستانی سخت و طولانی فرا می‌رسد و دوباره زندگی را سبز می‌سازد. افغانستان اگر به این امید زنده تکیه کند، آینده‌ای نو و پر از حیات خواهد داشت. امیدی که مسیح می‌بخشد هرگز نمی‌میرد و می‌تواند ملت ما را دگرگون کند.

قبل شروع این سفر حتما این را مطالعه کنید: (https://t.me/silence_365/6)