روز 19

ای خواهر و برادر نازنین، شاید شب‌های طولانی رنج و ناامیدی، نور امید را در دلت کم‌رنگ کرده باشد. فقر و ناامنی گاه تو را از پای درآورده، اما مسیح، چون ستاره‌ای درخشان در ظلمت، به تو وعده بامدادی پر از شادی می‌دهد. او با محبت بی‌پایانش زخم‌هایت را التیام می‌بخشد و امیدی تازه در جانت می‌کارد.

این امید چون بذری در خاک دلت شکوفه‌های حیات را می‌رویاند و تو را به سوی نور هدایت می‌کند. به او اعتماد کن تا تاریکی‌هایت به روشنایی بدل شود و دلت از شادی لبریز گردد. ای افغانستان، در مسیح امید را در آغوش بکشید و بگذارید لطف او دل‌هایتان را از شادی پر کند.

قبل شروع این سفر حتما این را مطالعه کنید: (https://t.me/silence_365/6)